Rob Kloet verzorgt veertig miniconcertjes voor steeds vier mensen

door Hemmy van Reenen. woensdag 13 oktober 2010 | 06:33

APELDOORN - Drummer Rob Kloet van de Nits speelt op festival Roots in the Woods in het Beekpark twee dagen en één avond een bijzonder project: hij geeft een stuk of veertig miniconcertjes voor een publiek van maximaal vier mensen. "Ik ben heel druk met The Nits," schatert Rob Kloet als hij de vraag krijgt of de Nits nog wel bestaan. "We zijn aan het toeren met onze laatste cd Strawberry Wood.

Ik heb haast geen tijd voor solo-dingen. Maar ja, wat wil je. Als je niet wekelijks met je gezicht in De Wereld Draait Door staat denken de mensen al dat je band gestopt is. Nee, de Nits zijn nog nooit gestopt en we blijven altijd bestaan. Ik zit er al vanaf het begin in 1974 onafgebroken bij."

Vorig jaar zomer, tijdens Oerol experimenteerde Rob Kloet met iets nieuws. "Het is gebaseerd op het idee dat alles steeds maar groter en sneller gaat in de wereld. Ik wilde juist de andere kant op, naar kleiner, kleinst. Terug naar een concert voor één mens.

Of één klein groepje mensen, maximaal vier.'' Hij stelt eerst een paar vragen aan zijn publiek en maakt en speelt vervolgens speciaal voor zijn selecte gezelschapje een tien minuten durende improvisatie.

,,Ik vraag hoe ze heten en welk werk ze doen, maar ook welk boek ze het laatst hebben gelezen of welke film indruk heeft gemaakt. Op basis van de antwoorden ontstaat er een beeld, een klankkleur in mijn hoofd. Daarmee ga ik improviseren. Iedereen krijgt dus een ander concert. Als je Rob Kloet heet, dat klinkt als twee korte droge klanken. Heel anders dan iemand die Freule van Oetewaal tot Stoetewegen heet. Zo'n naam heeft ritme. Daar kan ik direct een fantasie bij krijgen."

Rob Kloet: ,,Iedereen krijgt een ander concert.''

Omdat Rob Kloet pas eenmaal dit concept heeft uitgeprobeerd (in de zomer van 2009 op Oerol) kan hij nog geen patronen aangeven. "Nee, ik weet niet of er een typisch ritme bij bakkers hoort, bij journalisten of burgemeesters. Wat ik probeer is een dialoog aan te gaan. Zoals twee schakers die tegenover elkaar zitten. Ik kreeg op Oerol drie gasten die nogal zelfverzekerd plaats namen met hun armen over elkaar. Het bleken twee drummers en een bassist te zijn. Die krijgen een ander concert dan twee vriendinnen die weinig muziek kennen. Misschien krijgen de drummers expres een heel ingetogen stukje en die vriendinnen juist een woeste roffel. Ik wil de mensen uitdagen en de confrontatie met ze aangaan. Bij de een zal ik met stokken spelen, bij de ander met kwasten of met m'n vingers. De ene keer sla ik op de bekkens, de volgende keer wrijf ik over vellen. Ik heb behalve slagwerk ook twee verrassingsinstrumenten bij me, maar daar vertel ik niks over. Het moet lijken of het publiek in een drumstel komt te zitten."

"Na afloop van het miniconcert praten we nog even na om te kijken wat de luisteraars er van vonden.

Ik laat mezelf ook verrassen. Het spontane is belangrijk. Weg met al dat snelle en gehaaste. Intieme dingen zijn belangrijk."

Rob Kloet speelt volgende week vrijdagavond, zaterdag en zondag in een klein wagentje op het terrein van Roots in the Woods, ongeveer twintig concertjes op een dag. Wie het eerst komt, het eerst maalt.